سوگند نامه رضا شاه پهلوی دوم
بنام خداوند بخشنده مهربان،
بر مبنای قانون اساسی و متمم آن، از امروز نهم آبان ماه يک هزاروسيصد وپنجاه و نه
هجری شمسی که بيست و يکمين سال زندگی را آغاز ميکنم، آمادگی خويش را برای قبول
مسئوليتها و تعهدات خود به عنوان پادشاه قانونی ايران اعلام ميدارم وبا توجه به وضع
استثنايی کنونی ادای سوگند نامه مندرج در قانون اساسی را به زمانی موکول ميکنم که
تاييدات الهی شرايط آنرا فراهم سازد.
ولی از هم اکنون در برابر پرچم سه رنگ پرافتخار ايران، به قرآن مجيد سوگند ياد
ميکنم که در اين مقام زندگی خود را يکسره وقف خدمت به مملکت و دفاع از استقلال و
حاکميت آن و حفظ حقوق مشروع ملت ايران کنم و همواره مجری قانون اساسی و عامل تحقق
همبستگی ملی باشم.
مواد قانون اساسی که در آن ضمن تضمين کليه حقوق و آزاديهای فردی و اجتماعی، وظايف
مقام سلطنت و قوای مجريه، مقننه، قضاييه و اختيارات قانونی هر يک از آنها کاملا
مشخص شده است، رسالت خود را با آزادی به همه وظايف و تکاليف آن به عهده ميگيرم و از
نظام مشروطيت ايران پاسداری ميکنم.
هموطنان عزيز ـ خواهران و برادران،
اين مسئوليت خطير را که با درگذشت جانسوز پدر بزرگوارم، به عهده من محول شده است در
يکی از تاريکترين ادوار تاريخ ايران آغاز ميکنم که طی آن از يکسو اساس مليت ايرانی
و کليه ارزشهای تاريخ، تمدن و فرهنگ ملی ما از داخل مورد حمله قرار گرفته و از جانب
ديگر بر اثر انزوای سياسی، هرج و مرج اجتماعی، فاجعه ی اقتصادی و سقوط حيثيت بين
المللی مملکت؛ تماميت ارضی ميهن ما از خارج نيز دستخوش تجاوزی شده است که ما آن را
محکوم ميکنيم.
خوب ميدانم، هيچيک از شما که دلهايتان آکنده از ميهن پرستی و غرور ملی است و عميقا
پايبند هويت ايرانی و آيين مقدس خويش در مفهوم واقعی و اصيل آن و دلبسته به مفاخر
تاريخی و ميراث فرهنگ خود هستيد؛ خواهان پيدايش اين وضع نبوده و نيستيد. زيرا اصولا
هيچ ملتی تحت هيچ شرايطی نميتواند خواستار چنين وضعی برای خود باشد. بدين جهت است
که رنجهای درونی شما را کاملا احساس ميکنم و اشکهای پنهانی شما را به چشم می بينم و
خود را شريک همه اين غم ها ميدانم. ولی بر اين نيز واقفم که شما هم مانند من از
ورای همه ی اين تاريکی ها ديده به افق روشن فردا دوخته ايد. و در زوايای روح و قلب
خود ايمان داريد که همانند ساير دوره های شوم گذشته در تاريخ کشور اينبار نيز دوران
کابوس به پايان خواهد رسيد و در صبح درخشانی که از پس اين شام تيره می دمد؛ ما با
توجه کامل به تجارب تلخی که در همه زمينه ها آموخته ايم، به ياری يکديگر و با اتکا
به اراده ملی از طريق اصلاحات منطقی که بايد با مشارکت قاطعانه همه مردم صورت بگيرد
به آرزوها و آرمانهای خود پاسخی شايسته خواهيم داد، و ايران تازه ای بر اساس آزادی،
قانون و عدالت و با برخورداری از اسلام واقعی يعنی اسلام معنويت، محبت و گذشت،
خواهيم ساخت که سرزمين مردمی مرفه و سرفراز باشد ومقامی را که شايسته آن است در
جهان احراز کند.
در اين لحظه آغاز مسئوليتی بزرگ در برابر خاطره پرافتخار همه جانبازان و قهرمانان
تاريخ اين سرزمين که در راه دفاع از استقلال ايران جان سپردند و برای هميشته در
مرزوبوم مقدس خود به خاک رفته اند سر تعظيم فرود می آورم. به شهيدان دلير ارتش
ايران و همه ميهن پرستان ديگری که در بيست ماه غم انگيز گذشته به جرم وفاداری به
شرافت ملی خود جان باخته اند، ادای احترام می کنم. و خود را شريک آلام خانواده های
رنج کشيده ی آنان ميدانم که مانند خود من در ماتم وجود بسيار عزيزی هستند که او نيز
در انبوه نگرانی دائمی که از سرنوشت شوم وطن داشت شعله ی حياتش با مرگ زودرس خاموش
گرديد.
به همه افراد نيروهای مسلح که با وجود تحمل همه گونه بی عدالتی، تحقير و توهين به
هنگام بروز خطر دليرانه بخاطر دفاع از مرزهای کشور خويش و حراست تماميت ارضی آن بپا
خواستند، درود ميفرستم و به شهامت آنان افتخار ميکنم.
در کشاکش روزگاران، مردم پاک سرشت ايرانزمين حماسه های فراوانی آفريده اند. شايد
مقدر اين باشد که ملت بزرگ ما امروز نيز بخاطر نجات ايران حماسه ديگر بيافرينند. و
شناخت تازه از ايران و ايرانيان را به جهان عرضه دارند. من که اکنون به فرمان
تاريخ، مرحله ی نوينی را در راه انجام وظيفه ملی خود آغاز ميکنم با تار و پود وجودم
سروش اين حماسه ی سرنوشت ساز را به گوش شما ميرسانم. و به پاسخ مثبت شما که ندای
شکوهمند هزاران سال افتخارات تاريخی است اطمينان دارم. در آفرينش چنين حماسه ای شما
را به يکپارچگی ملی در سايه برابری و برادری، دوری از کينه توزی و انتقام جويی و
ساير جلوه های شوم اهريمنی دعوت ميکنم.
برای همه زنان و مردان ايرانی در هرجا که هستند آرزوی بهزيستی و بهروزی دارم. و از
همگی ميخواهم که اميد و اعتماد خود را استوارتر سازند. و در هر شرايطی با غرور کامل
در دفاع از تمدن و فرهنگ و حفظ مليت و اصالت مذهبی خويش بکوشند. و به همه نيروهای
ملی در داخل و خارج کشور توصيه ميکنم که صفوف خود را در راه نجات وطن فشرده تر
سازند. ملت بزرگ ايران و سرنوشت تاريخ پرافتخار آن را که بايد با سربلندی ادامه
يابد به پروردگار يکتا می سپارم. و از درگاه احديتش مسئلت دارم که درهای رحمت خود
را بروی همه ما بگشايد. و با وجود دشواريهای زيادی که در پيش داريم ما را در انجام
وظايف ملی و انسانی خويش ياری فرمايد.
خداوند نگهدار ايران باد
نهم آبان 1359
