پيش از خواندن هر نوع نوشتار پارسی در این تارنما، سپاسگزار میشویم نوشته زیر را بخوانید

به احتمال زیاد در اين تارنما به واژه‌هايي بر ميخوريد كه مي‌پنداريد كه از بي فرهنگی نويسنده ريشه گرفته است.

ولي آنچه را كه خواهيد خواند تا آنجا كه امكان داشته با آگاهي نوشته شده است.

در زبان پارسی ايرانيان بايد چيزي را كه مي‌نويسند، همانجور بخوانند، تا هر چه بيشتر بتوانیم به گفتار و نوشتار ریشه ای خود پی برده و کلمات را همانجور که گفته میشود  بنویسیم.  به عنوان مثال : "حتي = حتا" "صندلی = سندلی" "عيسي = عیسا" "اسمعيل = اسماعیل" " صد = سد" نوشته شود .

تازيان بعد از حمله به ايران (حرف) "چ" را نميتوانستند بر زبان بياورند هر كلمه كه بند واژه (حرف) "چ" را دارا باشد آن را بعنوان مثال چين را صين و چنار را صنار تلفظ و مينويسند و یا (حرف) "گ" را بعوان مثال گرگان را جرجان مینویسند و تلفظ میکنند.

بر اين پايه نمي‌توان واژه پارسي را فارسي و گرگان را جرجان يا سد (100) را صد‘  نوشت و در گفتارمان از واژه تازی استفاده كرد، يا بنادرست تبرستان یا تپورستان نام باستاني مازندران را طبرستان نوشت.

لازم ميدانم تذکر دهم که بسياري از نوشته‌هاي اين تارنما از كتابهايي كه نويسندگان شاید به عادت به تازي مينویسند گرفته شده و بناچار مجبور هستیم از آن كلمات به‌علت كمدانشي اينجانب از زبان پارسي استفاده كنم.

قبلا از اينكه كلمات را به پارسي شاید نوشته نشده باشد پوزش ميخواهم.

اميد است خوانندگان از واژه‌هاي پارسي در نوشته و گفتار خود بكار برند و بجای سلام کلمه درود را استفاده كنند.

همچنین امید بسیار دارم به اینجانب در استفاده از كلمات پارسي كمك رسانده تا بتوانم از آن واژه‌ها در آينده استفاده كنیم .

با سپاس فراوان

مرداویج