ای حقوق بشر بی هنر و بی مقدار

ای    حقوق   بشر    بی    هنر   و   بی   مقدار             دست   از  این  ریب و ریا خلق فریبی بردار

از    زمانی  که   قدم    روی    زمین   بنهادی             به  فزون  توده  ز مردم  غم  و  ذلت دادی

جز   کسانی  که   ترا     از   پسشان      زاییدند            دیگران    باد  درو کده  و  طوفان   چیدند

هر  که   بد   بی خبر   از   بازی  رندانه ی تو              معتکف   گشت  سراسیمه  به  بتخانه ی  تو

نه   مرادی  به کف آورد  نه  دید عدل و داد                  در    سراشیب    نفهمی   و    حماقت   افتاد

انتقاد   تو   ز  جمهوری      ملای      پلید                   مدتی    داد   به    ایرانی    بدبخت     نوید

باور    این    بود    که    ملا    به   هچل  افتاده             قدرت  ظلم  و  ستم  را  دگر  از کف داده

برگ   تتقید  تو   آوازه ی  (ای ای)    گرفت                  چون میان دو  بر  خامنه ای  جای  گرفت

پدران        تو        (حقوق بشرم)       ترسیدند              مصلحت را به سکوت و به خموشی دیدند

سازمانی   که   تو    را    خنجر     تیزی   کرده               بر      تن      مردم   درمانده فرود آورده

زیر      فرمان     خدایان     زر   و     زور    بود             گاه    بشنیدن  و دیدن کر و هم کور بود

نام تو مضحک و بی معنی و چرت است و جرند               چون توان نیست ترا خود برهانی از بند

از   حقوق    بشر     کورش     و شروان     برگیر             پند و اندرز و عمل عدل و درایت تدبیر

اختیارات   جو     بود   در   کف   یغمای  گران               بهتر    آنست   ترا    شر   بشر  داد عنوان

                                                                                                               سروده ای  از  پیروز

از پیشگاه غرور و غیرت شیرزنان، رادمردان و جوانان دلاور آریایی تمنا دارم در تکثیر و پخش این سروده میهنی در پخش و تکثیر این سروده صمیمانه همت گمارید.

با سپاس فراوان

تلفن 0032244942103112 بروکس

                                         برگشت به صفحه اول